Yem tohumları, az miktarda selüloz içeren ve buna karşılık bol miktarda hidrokarbon (nişasta) maddesi içeren, büyükbaş ve küçükbaş hayvanların beslenmesinde kullanılan yoğun gıdalardır.
Yem tohumları, selüloz miktarı az, aksine çok fazla hidrokarbon maddesi (nişasta) içeren yoğun gıdalardır (konsantre).Tahıl tohumları nitrojen ve kalsiyum açısından nispeten fakir, ancak fosforik açıdan zengindir. asit ve potas ve tüketimle birlikte yoğun gıdaların yapımı, azotlu maddelerin eksikliği nedeniyle hayvancılığın beslenme ihtiyacını karşılamadığından, otçullar söz konusu olduğunda koyu baklagiller, kümes hayvanları söz konusu olduğunda ise hayvansal kökenli gıdalar kullanılmalıdır. Ve genel olarak gıdanın fizyolojik dengesini sağlamak için rasyon, tohumlar ve kara baklagillerden oluşan bir karışım olmalıdır.
Tahılların koyu tohumları, besleme amaçlı kullanılan en yoğun gıdalardır. Tüm hayvan türlerinde, sahip oldukları birçok besin maddesinin yanı sıra sindirimleri de oldukça yüksektir.
Besi hayvanları için oldukça lezzetli olan bu tohumlar, ürünlerinin sağlık ve kalitesi üzerinde iyi bir etkiye sahiptir ( süt, et, yumurta vb.) belirli ve orantılı miktarlarda verilmek şartıyla.
Ayrıca tohumların karşılanmasının avantajı, hazırlanma ve saklanma kolaylığıdır, ayrıca kolayca tanınabilir, dolayısıyla sahtekarlıkların varlığı da kolaylıkla keşfedilebilir.
Spesifikasyonlar
1- Tohumun sağlıklı olması
Sağlıklı tohumlar özel bir cilaya sahiptir, özel bir kokusu yoktur ve hoş bir tada sahiptir, koyu renkli ve bulanık bir görünüme sahiptir veya hoş olmayan bir görünüme sahiptir. Koku, tohumların bozulduğunun belirtisidir. veya depolama sırasındadır. 2- Tohumların kuruluğu, İyi kurutulmuş tohumlar elde kolayca sıyrılır ve sert bir yüzeye düştüğünde yüksek ses çıkarır. ve metal üretildiğinde tohumlar ne kadar iyi kurutulursa saklanması o kadar kolay olur. Yer fıstığı, kırık tohum veya zararlı yem tohumları bulunur.
Tahıl
1- Buğday tanesi
Bu tahıl genellikle insan beslenmesi için yetiştirilir ve fiyatı diğer tahıllara göre daha pahalıdır. Bu tanımıyla bazen besi hayvanlarının, özellikle de kümes hayvanlarının beslenmesinde kullanılır. Küçük taneli olan buğdaylar her zaman hayvancılık tarafından kullanılır.Buğday genellikle süt inekleri için çok iyi bir besin olduğu kadar, çalışan büyükbaş ve besi hayvanları için de çok iyi bir besindir. Buğday özellikle kümes hayvanları için iyi bir besindir çünkü yumurtlamayı iyi etkiler.Buğday tanesi oval şekilli ve iki ucu yuvarlak olup dış yüzeyi dışbükey ve derin uzunlamasına bir oluğa sahiptir.Yulaftan daha fazladır çünkü buğday tanesi tamamen çiğnenmez ve çoğu zaman sindirim sıvılarından etkilenmeden tüketilmeden bir miktar tahıl çıkarılır, bu nedenle buğday tanesini ezmek veya ekmek olarak pişirerek yemek daha iyidir.
Buğday tohumu yeterli miktarda nitrojen içerir, özellikle kümes hayvanları için iyi bir besindir.
Genellikle at rasyonlarına buğday da dahildir.
2- Yulaf >< br>
Yulaf tanesi sindirim açısından oldukça besleyici olup obeziteye yol açmadan cinsel aktivitelerde etkili olup hayvanlara hareket ve uygun sıcaklık kazandırır. Yulaf tanesi bu özelliklerinden dolayı besi hayvanları, özellikle de atlar için birinci sınıf gıdalardan biridir.
Aynı zamanda genç besi hayvanları, silmi erkek besi hayvanları ve yavrularını emziren dişi besi hayvanlarının yetiştirilmesi için de uygundur. Ve son olarak yulaf tohumları süt veren inekler için de tavsiye edilir çünkü bu tohum sütün kalitesini ve salgısını arttırır.Yulaf tohumlarının şekli uzun ve sivridir, iç yüzeyinde boylamasına boşluk bulunur. Tohum rengi beyaz, siyah, gri veya kırmızı olabilir ancak bu renk farklılığının tohumun besin değeri üzerinde hiçbir etkisi yoktur.
3- Arpa tohumu
Yulaf tohumu hayvanlar arasında çok miktarda dağıtılırsa uyarıcı özelliğinden dolayı hayvanın vücuduna zararlı etkileri olur ancak bu tahıl genellikle tahılla karıştırılır.Arpa karıştırılarak farklı hayvanların beslenmesinde yaygın olarak kullanılır.Arpa tanesi yulaf tanesine göre selüloz, yağ ve protein içeriği bakımından çok daha fakirdir ancak daha fazla miktarda nişasta içerir. Arpa sindirimi ve sindirimi kolay bir besin olup büyükbaş hayvanlar için oldukça uygun bir besindir.Arpa yiyerek hayvan kaliteli et elde edeceği gibi, ondan elde edilen süt ve tereyağı da oldukça kaliteli olacaktır. İnce taneli en iyi tür olarak kabul edilirler ancak genellikle arpa tanesinde bazen çiftlik hayvanlarına rahatsızlık veren dikenler bulunur ve bu omurgayı taneden aletlerle ayırmak gerekir. br>Selüloz bakımından zayıf olan mısır tanesi yulaf tanesi ile karıştırıldığında büyük miktarda (%4) yağ içerir, yüksek sindirilebilirliği ve yüksek şeker içeriği nedeniyle vücut için oldukça enerji verici bir besindir. Hayvancılıkta sadece protein materyallerinin eksikliğinden dolayı değil, aynı zamanda esansiyel amino asit (triptofan) eksikliğinden dolayı da azot miktarı açısından çok önemli değildir.
Mısır tohumları yumuşak ve yağlı yağların oluşmasına neden olduğundan etin yağlı hale gelmesine ve arpa ile karıştırılarak kullanılması daha iyi olduğu için hayvan beslemede çok miktarda tüketilir.Ayrıca mısır kalp ağrısına neden olur ve peynir yapımında kullanılan sütün kalitesine zarar verir. Özellikle sadece bakım amacıyla yetiştirilen hayvanlara, özellikle genç hayvanlara ve emziren dişilere mısırı tavsiye etmiyorlar çünkü obeziteye ve kısırlığa neden oluyor.
Atlara da mısırı sadece zorunluysa tavsiye etmiyorlar. Yoğun rasyonunun dörtte biri yulaf yerine mısırdan yapılabilir. Hayvanları mısırla besleyeceklerse yavaş yavaş mısır yemeye alışmaları gerekiyor.
5- Çavdar tanesi
Çavdarın besin bileşimi arpaya hemen hemen benzerdir, çavdar fırıncılıkta kullanılan tahıllardan biridir ancak Hayvanların, özellikle de büyükbaş hayvanların beslenmesi ile tatmin edici sonuçlar elde edilir.Tüketim meydana gelir. Ayrıca çavdar çalışan hayvanları beslemek için de kullanılabilir.
Çavdar çok miktarda beslenirse ısıtıcı özelliğinden dolayı ve özellikle hayvanın midesinde çok şiştiğinden dolayı özellikle atlarda sindirim bozukluklarına neden olur.
6- Koçanı Mısır
Bu bitki daha çok tropikal bölgelere özgü olup, tohumunun rengi ve rengiyle ayırt edilebilecek farklı türlere sahiptir. üretim yeri. beyaz mısır, kırmızı mısır, kırmızı mısır, turuncu mısır, siyah mısır ve şekerli mısır gibi.Tüm farklı türlerinin tohumları sert bir selüloz kaplama ile kaplanmıştır ve tohumların küçük olması nedeniyle çoğu Sindirim kanalında kullanılmaz, geçerek dışarı atılır ve bu nedenle tüketilmeden önce tohumların ezilmesi veya kabuğunun çıkarılması gerekir.
Ayrıca tohumların küçük olmasından dolayı özellikle hayvanlar, süt inekleri iyi çiğneyemedikleri için şeklini değiştirmeden dışkı ile bağırsaklardan geçerler.Hayvan dışarı çıkarılır ancak koyun küçük tohumları daha iyi çiğnediği için koçandaki mısırın yetiştirmede değeri yüksektir. koyun.
Tahıl
1- Fasulye
Fasulye tohumları birçok azotlu madde içerir ve bu nedenle beslenme açısından büyük değere sahiptir. Fasulye, diğer baklagiller gibi bol miktarda fosfor ve kalsiyum içerir. Fasulye yarış atı gibi ağır iş yapan atlara verilir ve uyarıcı özelliği olduğundan çiftleşme amacıyla erkek hayvanlara, kızgınlık durumunu kolaylaştırmak için de dişi hayvanlara yedirilir. yumuşaması ve çiğnemeyi kolaylaştırması için tüketilmeden önce birkaç saat suda bekletilir.Fasulye aynı zamanda emziren hayvanlara da yedirilir. Fasulye unu genellikle özel hayvancılıkta kullanılır.
2- Bezelye
Bezelye tohumları kimyasal bileşim, besin değeri ve sindirilebilirlik açısından fasulyeye çok benzer. Bezelye tohumları genellikle Korsika atlarına verilir. Bu tohum genellikle yarım kilo, ıslatılmış veya un halinde tüketilir.
3- Mercimek tohumu
Mercimek tohumu, fiyatının yüksek olması nedeniyle sadece insan tüketimi. . Mercimek tohumlarının nitrojen içeriği bezelyeninkinden daha yüksektir ve mercimek samanı besi hayvanları için iyi bir yemdir.