Kurşunkalem, gerçek anlamda bakır, altın, gümüş ve pirinç başta olmak üzere metal nesneler üzerinde desenlerin süslenmesi ve çizilmesinden gelir.
Ya da başka bir tanımla kalemle çizgiler ve desenler oluşturmaktır. çekiçle ve metal nesneler üzerinde yapılır.
Kelamzani, sanatlar kategorisine, yapay sanatlar kategorisine ve metal işleri grubuna dahil olan geleneksel İran sanatlarının en popüler alanlarından biridir. .
Bakır üzerine oyma yapmaya, bakır metali, pirinç, gümüş vb. maddelerle soğuk bir şekilde eşya yapmaya "duatgari" denir. Ahameniş döneminde adet haline gelmiş ve Sasani döneminde refahın zirvesine ulaşmıştır.
Şimdi ilk etapta genellikle gümüş veya altın, bir solüsyonla doldurulur. Kalemin sesi kulağı daha az acıtsın diye bitüm ve alçıyla doldurulur. Ayrıca sanatçı, çalışırken kabın delinmesini önlemelidir.
Daha sonra kabın üzerine istenilen deseni çizip uygun kalemi seçip kabın yüzeyine sabitleyip kalemin ucunu vurun. Böylece darbenin şiddeti değiştirilerek kap üzerinde oyuklar ve desenler oluşturulacak ve ortaya çıkacak.
Susma stilleri:
İran'da tanıttığımız üç ana hat sanatı stili vardır:
Şiraz, Tebriz ve İsfahan.
Şiraz üslubunda Safevi ve Zendiyye dönemlerinde ve öncesinde metal (bakır) ve (pirinç) üzerine alışılagelmiş olan iki ince kalem yöntemi ile Kaçar dönemini örnek alan kabartma veya kakma ile yazı yazmak Ahameniş üslubu kullanılmaktadır. Günümüzde bile fırçalama daha çok gümüş üzerine kullanılır, kabartma ve döşeme başlar, bu tarzda daha çok Ahameniş ve Sasani motifleri ve çiçek çiçekleri kullanılır. İran'da bu stile Şiraz ekolü adı verilmiştir ve bu tarzın Şiraz'a özgü olduğunu belirtmek gerekir.
Tebriz stilinde kalemi hareket ettirmek ve kalem vuruşlarını gerçekleştirmek için bilek hareketi ve basıncı kullanılır, İsfahan üslubunda da çekiç darbeleri kullanılmıştır. Elbette Tebriz'in kalemi pürüzsüz ve sığdır ancak İsfahan'ın kalemi daha derindir. son yıllarda çok. Şii imamların türbesinin yapımında kalem bu şekilde kullanılıyor.