Hayvan yemi

Hayvancılık beslemesi nedir?

Hayvan yemi, sığır, koyun, kümes hayvanları ve suda yaşayan hayvanlar için yetiştirilen veya geliştirilen besindir. Modern yemler, hem hayvan sağlığını koruyan hem de et, süt veya yumurta gibi nihai ürünlerin kalitesini artıran yüksek düzeyde besleyici diyetler sağlamak için farklı bileşenlerin dikkatli bir şekilde seçilmesi ve birleştirilmesiyle üretilir. Hayvan beslenmesindeki sürekli iyileştirmeler, tarım bilim adamlarının araştırmaları, deneyleri ve kimyasal analizleri sonucunda elde edilmiştir.

☑️ Bir tuzak satın almak

Evcil hayvan yetiştiriciliğinde dikkat edilmesi gereken konuların başında yem ve hayvan yemi gelmektedir. Hayvancılık, gelir getirici bir iş olabilir ve aynı zamanda ekonomik güvenliğiniz için de sorun teşkil edebilir. Çiftçinin verimliliği artırmak için karşılaştığı en önemli konu, hayvan yemi satın almak, piyasada bulunan yem türleri ve şeklidir. Endüstriyel veya geleneksel üretimin ve besi hayvanlarının maksimum kilo alımını sağlaması için en ekonomik yem olup, besi hayvanlarının veya evcil hayvanların da gereksinimleri vardır. Onlara iyi bakılırsa, ineklerimiz ve koyunlarımız da dahil olmak üzere hayvanlarımızın sağlığına ve canlılığına yol açacaktır. İran'a ithal edilen Roma koyunları gibi yabancı koyunlar için hayvan yemi çok önemlidir. Bu koyunlar yüksek verimlilikleri nedeniyle altın yemlere ihtiyaç duyarlar.

Evcil hayvan gıdaları tarafından hangi kaynaklar sağlanır?

Hayvanlar da genellikle insanlar gibi besinlere ihtiyaç duyar. Mera otları, saman ve silaj bitkileri ve bazı tahıllar gibi bazı yemler özellikle hayvanlar için yetiştirilir. Şeker pancarı posası gibi diğer yemler, Bira taneleri ve ananas kepeği Gıda ürününün insan tüketimi için işlenmesinden sonra kalan yan ürünlerdir. Buğday gibi gıda fazlası ürünleri, diğer tahıllar, Meyveler, Sebzeler ve kökler de hayvanlara yedirilebilir.

☑️ Temel besinler ve katkı maddeleri

Hayvanların bakım, büyüme, üreme ve sağlık için ihtiyaç duyduğu temel besinler şunları içerir: karbonhidratlar, protein, yağ, mineraller, vitaminler Ve bu sudur.

☑ood Mineraller

Hayvan yaşamı için gerekli olan mineraller şunlardır: ortak tuz (sodyum klorür), 2- kalsiyum 3- fosfor 4- kükürt 5- potasyum 6- magnezyum 7- manganez 8- demir 9- bakır 10- kobalt 11- iyot 12- çinko 13- molibden ve selenyum. Son 6 tanesi aşırı tüketildiğinde hayvanlar için toksik olabilir. Tüm çiftlik hayvanları genellikle yemlerinde mevcut olandan daha fazla tuza ihtiyaç duyar ve düzenli olarak bu tuzla beslenirler. Diğer temel mineraller arasında fosfor ve kalsiyum en eksik olanlardır çünkü bunlar kemik, süt ve yumurta kabuğu üretiminde yoğun olarak kullanılır. İyi kalsiyum ve fosfor kaynakları kemik unu, dikalsiyum fosfat ve deflorlanmış fosfatlardır. Yumurta kabuğu neredeyse saf kalsiyum karbonattır. Kalsiyum, tümü kalsiyum açısından zengin olan öğütülmüş kireçtaşı, öğütülmüş deniz kabukları veya marn yoluyla kolaylıkla temin edilebilir. Hayvanlar, tiroid bezi tarafından salgılanan iyot içeren bir bileşik olan tiroksini üretmek için az miktarda iyota ihtiyaç duyar. Şiddetli iyot eksikliği, tiroid bezinin ciddi şekilde büyüdüğü bir durum olan guatra neden olabilir. Guatr bazı bölgelerde kuzu, oğlak, buzağı ve taylarda ağır kayıplara neden olmuştur. Bazı bölgelerde toprak ve yem, demirle birlikte kırmızı kan hücrelerinin oksijen taşıyan pigmenti olan hemoglobini oluşturmak için gerekli olan bakır ve kobalttan yoksundur. Bu bölgelerde, eksiklik uygun bir mineral takviyesi kullanılarak düzeltilmediği takdirde çiftlik hayvanları anemiden muzdarip olabilir. Ruminantlar genellikle B12 vitamini sentezleyebilmeleri için diyette kobaltla beslenirler. Manganez hayvanlar için gereklidir ve tipik diyet tüm çiftlik hayvanları için yeterli miktarda sağlar. Manganez eksikliği genç tavuk ve hindilerde prolapsus adı verilen bir beslenme hastalığına neden olabileceği gibi yumurtadan çıkamamaya da neden olabilir. Yemin çinko sülfat veya çinko karbonat olarak 100 ppm çinko ilavesiyle zenginleştirilmesi, büyümenin yavaşlaması ve ciltte ciddi pullanma ve çatlama (parakeratoz) gibi çinko eksikliği semptomlarını önler. Eser miktarda selenyum normal sağlık için gerekli olsa da, bazı bölgelerde yem ve tahıllarda bulunan aşırı miktarlar toksiktir ve ölüme neden olabilir. Kalsiyum ve fosfor sağlamak için otlayan hayvanlar %60 dikalsiyum fosfat ve %40 ortak tuz gibi bir karışıma serbestçe erişebilir. Bakır veya kobaltın eksik olabileceği durumlarda nadir bir mineral tuzu kullanılır. Hayvanların genellikle normal tuza ayrı olarak erişmesine izin verilir, böylece ihtiyaç duydukları tuzu elde etmek için diğer minerallerden ihtiyaç duyduklarından fazlasını tüketmek zorunda kalmazlar.

☑️ Proteinler

Olgunlaşmamış hayvanlarda, kasların ve vücudun diğer kısımlarının büyümesi için de proteine ihtiyaç vardır. Süt, yumurta ve yün bol miktarda protein içerdiğinden bu proteini üreten hayvanların yemlerinde daha yüksek miktarlara ihtiyaç duyulur. Tüm hayvanların bakımı, yani kasların, iç organların ve diğer vücut dokularının günlük onarımı için az miktarda proteine ihtiyacı vardır. Proteinler sindirim sırasında salınan 20'den fazla farklı amino asitten oluşur. Yumurta, süt, balık unu, et yan ürünleri ve soya fasulyesi unu tarafından sağlanan yüksek kaliteli protein, bunların tam olarak kullanılması için uygun dengede yüksek konsantrasyonda esansiyel amino asitler içerir. Mısır, arpa ve sorgum da dahil olmak üzere çoğu tahılda bulunan düşük kaliteli protein, bir veya daha fazla temel amino asitten çok azını içerir. Düşük kaliteli proteinler içeren yemler, esansiyel amino asitlerin dengesini yeniden sağlayan diğer yemlerle birleştirildiğinde faydalıdır.

Vitamin

1 - yağda çözünen vitaminler A, D, E ve K 2- Suda çözünen B grubu; tiamin, riboflavin, niasin, pantotenik asit, kolin, biyotin, folik asit, B6 ve B12 vitaminleri ve C vitaminini içerir. Hayvan yemlerinde en çok eksik olan A vitamini, büyüme, üreme, süt üretimi ve solunum yolu enfeksiyonlarına karşı doğal direncin sürdürülmesi için gereklidir. Yeşile dönen tüm mahsuller, hayvanların A vitaminine dönüştürebildiği karoten açısından zengindir. Hayvanlar uygun meralarda değil, yeşil yemlerle besleninceye kadar hayvan diyetine A vitamini takviyesi eklenir. D vitamini hayvanların kalsiyum ve fosforu kullanmasını sağlar. Eksikliği genç büyüyen hayvanlarda raşitizme neden olur. Güneş ışığından gelen ultraviyole ışınlar ciltteki provitaminlerden D vitamini üretir. Yoncanın tarlada işlenmesi, güneş ışığının yonca mahsullerindeki ergosterol üzerindeki etkisi yoluyla D vitamini üretir. Bazı balık yağları D vitamini açısından oldukça zengindir. Açık havada bulunan ve güneş ışığına maruz kalan hayvanlarda çoğu zaman bol miktarda D vitamini bulunur. Soğuk bölgelerdeki kış koşullarında sığır, koyun ve atlara genellikle bol miktarda saman verilir. Beslenen, kümes hayvanları ve kapalı alanda yetiştirilen laboratuvar hayvanları, takviye edilmediği sürece yetersiz olacaktır. Sığır, koyun ve diğer geviş getiren hayvanların beslenmesinde B vitaminlerinin önemi yoktur çünkü bu vitaminleri rumenlerindeki bakteriler sentezler. Ancak çok genç buzağıların ve kümes hayvanlarının diyetlerinde B vitaminlerine ihtiyaç vardır. Bunlardan riboflavin, niasin, pantotenik asit ve B12 vitamininin normal diyetlerde eksik olması muhtemeldir. Kümes hayvanları ve laboratuvar hayvanlarının özel takviyelere ihtiyacı vardır. Kanatlı hayvan yemlerinde de kolin eksikliği olabilir. E vitamini normal yumurta çıkışı için gereklidir. Selenyum ile birlikte kuzu, buzağı ve tavuklarda belirli koşullar altında kas sertliğinin ve felcin (distrofi) önlenmesinde rol oynar. C vitamini diğer birçok hayvanın vücudunda sentezlenebilir ve yiyecekle alınmasına gerek yoktur. K vitamini bağırsak kanalındaki bakteriler tarafından sentezlenir ve emilebilir ve hayvan dışkıyı yiyebiliyorsa besin kaynağı genellikle önemli değildir. Günümüzde pek çok hayvan dışkıyla temas etmeden yetiştiriliyor, bu nedenle bağışıklık faktörü olarak diyetlerine sıklıkla K vitamini ekleniyor.