☑ood hayvancılık ve kümes hayvanları beslemesi kaynakları
Besi hayvanı ve kümes hayvanlarının beslenmesinde kullanılan yemler, yetiştirme maliyetlerinin büyük kısmını oluşturuyor. Besi ve kümes hayvanlarının ihtiyaçlarını karşılayabilecek kaliteli ve ekonomik yem seçimi, uygun verim ve üretim sağlığının temel faktörlerinden biridir.
Yem nedir?
Çiftlik hayvanları ve kümes hayvanları tarafından sindirilebilen, emilebilen ve metabolize edilebilen bir veya daha fazla besin kaynağına yem denir. Besin kaynağı türleri aşağıdaki gibi bölünmüştür.
Enerji enerji kaynakları
Karbonhidratlar:
Tahıllar: Hayvan ve kanatlı hayvan yemi kaynağı olarak kullanılan mısır, buğday, arpa, yulaf, pirinç, çavdar ve sorgumun yer aldığı Gramine familyasına aittir.
Nişasta, tahılların ana besin deposudur. Tahıllar amino asitler, özellikle de lizin açısından fakir, kalsiyum açısından son derece fakir ve fosfor açısından orta düzeydedir.
Mısır: Mısır, arpa ve buğdaya göre daha fazla enerjiye sahip olması, çok çabuk sindirilmesi ve ekonomik açıdan çok ucuz olması nedeniyle hayvancılıkta ve kümes hayvanlarında kullanılan en enerji üreten gıda tahıllarından biridir.
Ayrıca mısır tavuklar için çok lezzetlidir ancak mısırdaki lif, protein, kalsiyum ve fosfor eksikliğinden dolayı genellikle bu besinleri içeren protein kaynaklarının beslenmede mısırla birleştirilmesi ve bu maddelerin eksikliğinin bir şekilde telafi edilmesi için kullanılır. .
Beyaz, sarı, mor, sivri ve at dişli mısır çeşitleri bulunmakta olup, sarı mısır büyükbaş ve kümes hayvanlarının beslenmesinde kullanılmaktadır.
Arpa: Arpa, ortalama düzeyde proteine sahip, enerji açısından en zengin tahıllardan biridir. Arpa tüketiminde, içinde bulunan bazı enzimlerden dolayı sınırlamalar vardır, bu nedenle beslenmede sorun yaşamamak için çok arpa tüketirken bu tür sorunları çözmek için beta-glukanaz enzimini kullanmalıyız.
Enerji üreten bu gıdanın içinde bulunan bileşikler arasında her biri atmosferde farklı yüzdelerde bulunan ve büyüme üzerinde çok iyi etkileri olan fosfor, kalsiyum, yağ, mineraller, selüloz, nitrojen ve kuru maddeyi sayabiliriz. Lays.
Arpanın nitrojen içeriği çok düşüktür ve bu nedenle bu bileşenlerin eksikliğini bir şekilde telafi etmek için arpa ve mısır kombinasyonu birlikte kullanılır.
Buğday: Buğday, enerji kaynağı olarak en pahalı tahıllardan biri olarak kabul edilir ve yüksek enerji yüzdesi nedeniyle hayvancılık ve kümes hayvanları için kullanılır. Daha sert buğdaylar daha fazla enerjiye sahiptir ve buğdayın besin değeri genellikle buğdayın sertliği veya yumuşaklığıyla ölçülür.
Buğday mısırdan daha fazla protein içerir ve protein açısından mısırdan daha zengindir. Yetiştiriciler, buğday ve mısırı birleştirerek en iyi besin formülüne sahip, en iyi enerji üreten yemi elde ederler.
Buğdayın kimyasal bileşimi bir önceki enerji üreten madde olan arpa ile aynıdır ve bunların hepsi bu maddede farklı miktarlarda bulunur. Temel olarak una dönüştürülemeyen buğday ve silolardaki kullanılamayan atıklar, aynı özelliklere sahip olan besi ve kümes hayvanlarının beslenmesinde kullanılıyor.
Pirinç: Çeltik adı verilen bir kabuğu vardır, ayrıldıktan sonra kepek içeren kahverengi pirinç elde edilir, kepeğin ayrılmasıyla da tanenin beyaz çekirdeği elde edilir.
☑️ Hayvancılık ve kümes hayvanları beslemesindeki diğer enerji kaynakları:
Milo: Bu kaynağın enerji miktarı mısırdan az, buğday ve arpadan fazladır. Milo tüketimi ezilmiş veya un şeklinde olmalıdır, aksi takdirde emilim yüzdesi azalacaktır. Sorgum: Tahılgiller familyasından koçandaki mısır olarak adlandırılan bir bitkidir. Sorgum önem bakımından buğday, arpa ve mısırdan sonra gelmektedir. Bu bitki bir yıllık olmakla birlikte bazen birkaç yıllık olarak yetiştirilmektedir. Bu bitki gıda, hayvan yemi ve etanol üretiminde kullanılmak üzere yetiştirilmektedir. Çavdar: Buğdaygiller familyasından olup soğuğa dayanıklı bir bitkidir. Bu bitki iki metre yüksekliğe kadar büyür. Amonyak nitrojeni, çavdarda en çok aranan nitrojen formudur. Tadı tüm tahıllara göre daha azdır ve yüksek tüketimi sindirim bozukluklarına neden olur. Çavdar bazen zehirlenmelere ve ineklerin düşmesine neden olur. Çavdarın kümes hayvanları için müshil özelliği vardır ve dışkıyı yapışkan hale getirerek sağlık ve yönetim sorunları yaratır. Daha çok buğdaya benzer ancak daha yüksek büyüme ve dirence sahiptir. Yaratılış amacı tohum kalitesi, üretim gücü, hastalık ve sıcağa dayanıklılık özelliklerini birleştirmektir. Erken ekilmesi daha dolgun ve verimli olmasını sağlar. Protein içeriği buğdaya göre daha yüksektir ve yapışkan ve sulu atık problemi yoktur. Yulaf: At ve geviş getiren hayvanların beslenmesine uygundur ancak lif içeriğinin yüksek olması ve enerji içeriğinin düşük olması nedeniyle kanatlı hayvan beslemede kullanılmaz. Yulaf tohumlarında avenin adı verilen, vanilyaya benzer bir aromaya sahip ve iştah açıcı aromatik bir madde bulunur.
☑ood hayvancılık ve kümes hayvanı yeminde yağ kaynakları
Pamuk tohumu yağı: Bu yağın kullanımı sınırlıdır çünkü gosipol varlığı nedeniyle demir eksikliğine neden olur ve işlem sırasında lizin uzaklaştırılır ve Maillard reaksiyonu meydana gelir. Bu yağ asidinin fazla miktarda kullanılması kırmızı yumurta sarısı oluşmasına neden olur ve yumurta sarısındaki yağ asidini artırarak tavuğun verimini düşürür.
Kolza tohumu yağı: Erusik asit oranı %2'den azdır ve bu da kuşlarda büyüme, yem tüketimi ve yağ sindiriminde komplikasyonlara neden olur. Uzun zincirli yağ asitleri nedeniyle daha yüksek büyüme hızı yaratır.
Ayçiçek yağı: Doymamış yağ asitleri nedeniyle bu yağ yağ birikimini azaltır ve karkas proteinini arttırır. Doymamış yağ asitlerinden elde edilen enerji, vücut metabolizmasında harcanarak yağlar, yağların sentezi ve katabolizması arasında bir denge oluşturulur.
Keten tohumu yağı: Kanatlı hayvanlarda tüketimi, omega-3 bakımından zengin olduğu için mide ve göğüs dokusunda omega-3 birikmesine neden olur ve etin kalitesini etkiler. Bu yağ, linoleik asit ve araşidonik asit bakımından yüksektir.
Soya fasulyesi yağı: Filtrasyon, susuzlaştırma ve zamklama işlemleriyle uzaklaştırılan safsızlıkları içerir. Fosfolipitler, zamklar, serbest yağ asitleri, metalik maddeler, peroksitler ve pigmentler bu işlemin kalan maddeleri arasındadır.
Mısır yağı: Linoleik asit dahil doymamış yağ asitleri açısından zengindir.
☑ood hayvan ve kümes hayvanları gıdalarında hayvan yağ kaynakları:
Bu yağlar genç tavuklarda doymuştur ve iyi sindirilmez.
Kanatlı hayvan yağı: Sindirilebilirliği, lezzeti ve kalitesinin yüksek olması nedeniyle bu yağlar, özellikle kümes hayvanları için hayvan ve kanatlı hayvan yemi yağlarının en iyi kaynakları arasındadır. Kanatlı hayvan yemlerinde kullanılan yağlar, daha yaşlı ve kilolu kuşların öldürülmesiyle elde ediliyor.
Sığır yağı: Donyağıyla beslenen kümes hayvanlarında, doymamış yağ asitlerine göre daha yüksek oranda doymuş yağ asitleri bulunur. Rasyona eklenen yağ asidi türü çok önemlidir ve karın bölgesindeki yağ asitlerini etkiler.
Balık yağı: Omega-3 yağ asidi açısından zengin bir kaynaktır ve linoleik asit içermesi açısından zayıftır. Bu yağ, oksidatif reaksiyonlar yoluyla et ve yumurtada balıksı bir tat oluşturan uzun zincirli doymamış yağ asitlerine sahiptir.
☑ood hayvancılık ve kümes hayvanı beslemesinde protein kaynakları
Bitki kökenli proteinler:
Soya küspesi: Metiyonin ve sistein amino asitleri düşük olan, hayvan beslemek için en iyi protein kaynaklarından biridir. Soyanın kümes hayvanları için birçok toksini vardır ve bunların en önemlisi trypsin inhibitörüdür. Bu ajan proteinlerin parçalanmasını durdurur ve pankreasın büyümesine neden olur.
