Eldiven
Galilean bitkisinin yetiştirilmesi için çevresel koşullar şunlardır: ışık: yüksek, nem: hafif nemli, sıcaklık: 25-18, toprak: iyi drenajlı toprak, turba yosunu ve hindistan cevizi turbası kombinasyonu. Glayöl, Madagaskar ve Habeşistan'a (Etiyopya) özgü, tropikal, subtropikal ve ılıman bölgelerde yaygın olarak yetiştirilen, Glayöl cinsi ve Iridaceae (zambak) familyasından tropik bir bitkidir. Bu çiçeğin bahçeleri Batı Avrupa'da çok yaygındır. Bu bitkinin çeşitleri kırmızımsı sarı ve bazen turuncu lekeli beyaz çiçeklere sahiptir ve soğuğa dayanıklı değildir. Bazı botanikçiler bu bitkiyi Asidanthera cinsine yerleştirirler. Glads'e İngilizce'de Glads de denir ve soğanları vardır. (Farsça'da bu tür soğana "Pedageh" denir). Galil kesme tesisi olarak uzun süredir tüm dünyada kurulmuş ve kabul görmüştür. Yetiştirilen iki ana glial türü vardır; standart tip, bir soğandan yaklaşık 30 çiçek içeren bir dal (çiçeklenme: başak) üretir ve minyatür tip, daha az uzunlukta ve sayıda çiçek içeren birkaç çiçekli dal üretebilir. Amerika'da bu bitkinin en büyük üretimi Florida, California ve Michigan eyaletlerinde, İran'da ise en fazla Mahalat ve Dezful şehirlerinde yetiştirilmektedir.
Özellikler
Erken çiçek açan zambaklar haziran ayının başından itibaren, geç çiçek açan zambaklar ise sonbaharın sonlarına kadar çiçek açar. Soğan ekim tarihinden itibaren erkenci çeşitlerin çiçeklenmesi yaklaşık 60 ila 75 gün, geç çeşitlerin ise 110 ila 120 gün sürer. Galil çiçeklenmesinde Galil çeşidi, soğan büyüklüğü, saklama koşulları, dikim derinliği, ekim tarihi ve mevsim koşulları gibi faktörler rol oynamaktadır.
Bu bitkinin dolgun bir ampulü vardır ve yaz sonlarında, sonbaharın başlarında başak çiçek salkımlarında altı beyaz yapraklı (mor bir taban üzerinde) on hoş kokulu çiçek görünür. Yaprakları mızrak şeklinde, gövdeleri kavisli ve çok çekicidir. Maksimum yüksekliği bir metre olup genişliği 15 cm'ye ulaşır.
Gözlük bakım koşulları
Çiçekleri düzenli olarak sulamak daha iyidir. Ancak yüksek neme karşı hassastır. Öte yandan kuruluk, çiçek sapının kısa ve çarpık olmasına neden olur. Kuraklık stresi çiçek sayısını azaltır. Düşük ışık kısırlığa neden olur. Işık ne kadar az olursa çiçek salkımının uzunluğu o kadar kısa olur. Düşük ışık, kısa günler ve geceleri düşük sıcaklık, çiçek tomurcuklarının sayısını azaltmıştır. Uzun bir gün çiçeklenmeyi geciktirir ancak çiçeğin kalitesini artırır. Günün uzunluğu günde 12 ila 14 saattir. Işık ve sıcaklık dengesizliği bitkinin zayıflamasına ve çiçek sapının kısa kalmasına neden olur. Taze ve dezenfekte edilmiş toprak çok önemlidir. 2 ila 3 yıllık ekimden sonra substrat türü değiştirilmelidir. Uygun toprak pH'ı 6 ila 6,5'tir. İyi drenajlı ve fazla nemi reddeden bir yatak gereklidir. Çünkü çok fazla nem tutmak soğanların çürümesine ve mantar hastalıklarıyla ilgili sorunlara yol açabilir. İran'daki çiftliklerde kullanılan toprak türü genellikle kil ve kum karışımıdır ve daha az hayvan gübresi kullanılır. Ancak modern tarımda pitma ve hindistan cevizi turbasının kombinasyonu daha iyidir. (Perlit çok fazla nem tuttuğu için daha az kullanılmalıdır) Saksı dikiminde soğan, açıklık büyüklüğü 18 ila 20 cm (ve istenirse daha fazla) olan ve aynı yükseklik oranındaki saksılarda yetiştirilebilir. Dikim derinliği yaklaşık 5 ila 10 cm'dir. Tarlada genellikle sıralardaki soğanların büyüklüklerine göre mesafelerini ayarlarlar. Soğan ne kadar büyük olursa sıralar arasında o kadar fazla yer kaplar. Örneğin sıra üzeri mesafe ortalama 20 cm, sıra arası mesafe ise 30 cm’dir. Dikim derinliği ortalama 7 ila 10 cm, maksimum 15 cm’dir.
