Yem
Hayvancılık yemi yonca, bahçe otu ve saman, silaj vb. içerir. Yem maliyetlerini minimumda tutar. Ayrıca yemin asıl önemi, yeterli ruminasyon süreci ve rumen koşullarının düzenlenmesinden kaynaklanmaktadır. Yem hazırlamada bitki ve mikrobiyal enzimlerin aktivitesini önlemek için nem yüzdesi azaltılır; Bitkinin nem düzeyi bitki türü, yetişme iklimi, hasat zamanı ve depolama koşulları gibi faktörlere bağlıdır.
Yonca
Hayvan yemi bölümünde yonca, lezzeti ve yüksek oranda protein, kalsiyum, fosfor ve A ve D vitaminleri içermesi nedeniyle en iyi ve en besleyici yem olarak tanıtılabilir. Çiçeklenme zamanı yonca çeşidinin tipini belirler ve hasat için en iyi zaman (erken çiçeklenme), 1.3 bitkinin çiçeklenmeye ulaştığı zamandır, sindirilebilirlik ile hasat için en iyi zaman kabul edilebilir. Taze, kurutulmuş ve silaj olarak tüketilebilir.
Yoncanın besin değerini etkileyen faktörler bitki türüne, olgunluk derecesine, sap/yaprak oranına, işlenen toprağın türüne, Yetiştirilen yoncanın iklimi ve iklimi ile hasat zamanı farklıdır.
Bahçe yem
Bahçe yemi, sahip olduğu uzun lifler nedeniyle hayvanların geviş getirmesini artırır ve hayvanın şişmesini önler, dolayısıyla süt yağının arttırılmasında daha iyi bir faktördür. Ancak analizleri bilinmediğinden endüstriyel hayvancılıkta kullanılması önerilmez.
Pipet
Sap ve yapraklar, harmanlama işleminde tane ayrıldıktan sonra samanın kalan kısımlarını oluşturur. Saman, besin ve mineral eksikliği ve yüksek lif içeriği nedeniyle, üretilen saman türleri arasında en az değerli yenilebilir malzemelerden biri olarak sınıflandırılır. Arpa samanı, pirinç samanına ve ardından buğday samanına kıyasla yüksek kalitededir.< br>
Genellikle samanın sindirimini arttırmak için üre ile zenginleştirilir. Genellikle ek besinler çözelti halinde samanın üzerine püskürtülür.
Silaj
Yem silajı, hayvansal gıdaların sindirimini iyileştirir, süt üretimini arttırır ve malzemenin kalite kaybını önler; Silajlar, mısır ve arpa veya yonca yemlerinin sap ve yapraklarının fermantasyonunun sonucudur. Ürünün nem spektrumuna göre silaj ürünleri iki kategoriye ayrılır: yüksek nemli silaj (kuru-doğrudan) ve düşük nemli silaj (%60'tan az). Bazen yemin besin değerini arttırmak için fermente edilebilir karbonhidrat kaynağı olan tahıl (50 kg/ton), kuru peynir altı suyu (10 kg/ton) ve melas (10 kg/ton) gibi katkı maddeleri kullanılır.
Yonca silajı
Yonca silajı, yoncanın kalitesini artırır ve hayvanın iştahını artırır - silaj için en iyi yonca türü, yüksek nem açısından taze yoncadır (önce Çin), yoncanın kandaki magnezyum tükenmesi ve çim tetani oluşumu riski daha fazladır Özellikle yüksek verimli ineklerde işkembe mikrobiyal florasındaki hızlı değişikliklerin yanı sıra metabolik komplikasyon sorunlarına da yol açacaktır.
Konsantre olmak
Konsantreler tüm besin maddelerinden oluşur ve yemin önemli bileşenleri olarak kabul edilirler. Hayvancılıkta daha iyi sağlık, üretim ve büyüme sağlarlar ancak belirtilen tüm özellikleriyle konsantre %60'tan fazla tüketilmemelidir. Çünkü diyetteki lif miktarının azalmasıyla birlikte süt yağı yüzdesi de azalıyor. Belirtilebilecek çok önemli bir nokta da konsantre tüketim miktarını etkileyen faktörlerin kalite ve kalite olduğudur. Hayvancılık tarafından tüketilen yem miktarı. Konsantrelerin toplam sindirilebilir besin maddeleri (TDN), yemlerin TDN'sinden %65-90 daha yüksektir.
Yemek
Yemekler, yağlı tohumların yağının alınmasından kaynaklanan atıklar olan besi ve kümes hayvanları için zengin protein kaynaklarıdır. Ortalama %20 ila 50 protein yüzdesi ile hayvancılık proteininin en iyi kaynağı olarak kabul edilirler. Yağdan arındırma işleminde, zarın tahıldan ayrılması durumunda, lifinin azalması nedeniyle elde edilen unun sindirilebilirliği yüksek olur; Ancak ruminantların beslenmesinde çiğ gıda lifi temini nedeniyle tohum zarı içeren un kullanılmaktadır.