Endüstriyel gazlar ile laboratuvar gazları veya özel gazlar arasında ayrım yapmak çoğu zaman kolay değildir. Sıkıştırılmış gazların çoğunun endüstriyel uygulamaları vardır, aslında sıkıştırılmış gazlar endüstriyel gazlar olarak kabul edilir. Bu nedenle endüstriyel gazlar ile laboratuvar gazları arasında ayrım yapabilmek için uygulamanın yanı sıra karmaşıklık, saflık derecesi, bileşimin güvencesi gibi diğer faktörlerin de dikkate alınması gerekir.
Sıkıştırılmış gazlar genellikle ilgisiz 5 aileye ayrılır: atmosferik, yakıt, soğutucu, zehirli ve diğer ailelerle açık bir ilişkisi olmayanlar. Bu ailelerin bölünmesi biraz keyfidir ve genellikle gazın kaynağına, kullanım türüne veya gazın kimyasal yapısına dayanmaktadır. Laboratuvar gazları bu ailelerden herhangi birine ait olabilir, temel olarak bir üst seviyeye yükseltilmiş endüstriyel gazlardır. Sözlük, özel kelimesini şu şekilde tanımlamaktadır: olağanüstü, özel, yüksek verimlilik veya kalite standardı, dolayısıyla özel gaz, özel uygulamalar için mükemmel özelliklere sahip bir gaz olarak tanımlanabilir. Bu gazlar, gazdaki istenmeyen özellikleri ölçmek, ortadan kaldırmak veya en aza indirmek için laboratuvar yöntemleriyle hazırlanmaktadır. Özel gaz karışımları için karışım bileşenlerinin konsantrasyonunun hassas bir kombinasyonu gereklidir.
Özel Saf Gazlar
Saf gaz, laboratuvar cihazlarında gaz olarak kullanılan özel bir gazdır. Kromatograflar, kütle spektrometreleri ve diğer analizör ve dedektör türleri gibi. Bu ultra hassas cihazların üreticileri genellikle cihazlarında kullanılan saf gazların saflık derecesini belirtir. Örneğin bu cihazlarda taşıyıcı gaz olarak yüksek saflıkta nem içermeyen helyum kullanılmaktadır. İstenmeyen bir yabancı madde mevcut olduğunda bu laboratuvar cihazlarının performansı bozulabilir veya cihazın kendisi zarar görebilir. Genel bir kural olarak saflık derecesi yüksek olduğunda (bazen %99,9999 kadar yüksek) veya safsızlık miktarı düşük olduğunda, saf bir gaz özel bir gaz olarak kabul edilebilir.
Özel saf gaz, yarı iletkenlerin üretiminde ve diğer benzer kontrollü uygulamalarda iyi bir şekilde kullanılmaktadır. Ayrıca saf dökme gazın kalitesini kontrol etmek ve kontrol etmek için de kullanılırlar. Karbondioksit buna iyi bir örnektir, gazlı içeceklerin üretiminde kullanılan CO2 (içilebilir) gazı dökme gaz olarak değerlendirilebilir. Çünkü çok miktarda kullanılıyor. Öte yandan sağlıkta temizliğin derecesi çok önemlidir; Bu nedenle, toplu CO2'nin saflığını kontrol etmek için kullanılan cihazı kalibre etmek. Tüm küçük yabancı maddelerin dikkatlice ölçüldüğü özel bir saf CO2 gereklidir.
Laboratuvar Gaz Karışımları (Özel)
Özel (laboratuar) gazların çoğu da karışım halinde bulunur. Söz konusu özel karışımın bileşenleri söz konusu olduğunda bazı sınırlamalarla karşılaşıyoruz; Özellikle proses kontrolü ve mevzuata uygunluk amacıyla çeşitli analizörlerle sıklıkla kullanılan gaz karışımları. Bazı spesifik gaz karışımları bir şekilde standartlaştırılmıştır ve kamu hizmetleri (su, elektrik, yağ vb.) tarafından sistemi kalibre etmek için kullanılan nitrik oksit veya kükürt dioksit karışımları gibi 3 veya 4 bileşen içerebilir. Sürekli izleme ve emisyon (CEM'ler). kullanılır. Diğer karışımlar oldukça karmaşık olabilir, örneğin 30 veya daha fazla bileşen içerebilir. Karışımın bileşenlerinin doğru ölçümlerini doğrulamak için genellikle standart bir referans malzeme (SRM) kullanılır. Tanınmış metroloji enstitülerinin (Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST) gibi) ortak ölçüm standartlarına göre izlenebilirlik sağlar. Belirli karışımlar genellikle milyonda parça ve milyarda parça (PPM ve PPB) ölçeğinde ölçülen bileşenlere sahiptir.
Belirli bir gaz karışımındaki bileşenlerin ve safsızlıkların miktarının belirlenmesine yönelik laboratuvar analizleri her zaman önemli ve hassastır. Spesifik bir karışım içeren her silindir için orijinallik sertifikası veya ürün kalite yönetimi sertifikası olarak bilinen resmi bir belge hazırlanır. Bazı spesifik saf gazlar için bu sertifika şunları içerir: tüm içeriklerin konsantrasyon değerleri, bileşim yöntemi, laboratuvar analiz türü, gaz karışımını hazırlamak için kullanılan referans standardı ve son kullanma tarihi.
Son kullanma tarihi, bir karışımın bileşenlerinin belirlenen konsantrasyonun belirli bir sınırı içinde kaldığı süredir. Bileşenlerin stabilitesine bağlı olarak raf ömrü 6 aydan 2 yıla kadar veya daha fazla olabilir. Gaz karışımının kullanım ömrünü arttırmak amacıyla silindirin iç duvarlarının şartlandırılması için soy gaz hazırlama gibi özel silindir hazırlama prosesleri kullanılabilir.
Özel gazlar genellikle endüstriyel gazlar gibi büyük miktarlarda kullanılmaz ve inç kare başına 3.000 pound'dan (psig) fazla basınç içeren yüksek basınçlı alüminyum veya çelik silindirlerde sağlanır. Bu nedenle bazen silindir gazları veya kapsül gazları olarak da adlandırılırlar. Silindirin kendisi genellikle içindeki gazın fiyatını içermez ve gaz boşaldığında gaz tedarikçisine iade edilmesi gerekir. Küçük bir aylık kira (tüp için) genellikle silindir iade edilene kadar ödenir. Birçok özel gazın, iade edilmesi gerekmeyen küçük, taşınabilir silindirler halinde de mevcuttur. Diğer özel kaplar arasında laboratuvarlarda sıklıkla kullanılan şişeler ve uçucu sıvı karışımlarını depolamak için kullanılan yüzer pistonlu tip silindirler yer alıyor.