Mayıs 1289'da Gilan'ın ilk tiyatro topluluğu Mirza Hasan Nasır önderliğinde "Majjam Omid Targhee" adıyla çalışmalarına başladı. Nasser, bu grubun performansı için bazı ünlü oyunları Farsça'ya tercüme etti; bunlardan en önemlisi Khasis (Moliere) idi. performansları ile Gilan'ın yerel özellikleri ve sosyal sorunları da ele alındı. Bu çeviriler yayınlandı. Bu dünya oyunlarının performansının yerelleştirilmesi, izleyicilerin daha fazla kabul görmesini sağladı.
Daha sonra Gilan'da başka tiyatro grupları oluşturuldu ve bunların en önemlileri "Rafah Adimit" (Mirza Abdul Karim Nayini liderliğinde), "Mohamdiyeh" (Abdul Majid Farsad), "Aktoral Azad" (Jehangir Sartippour), " Cemaet Akhot Reşt" (Ali Ekber Afşar), "İran Azad Nüfusu", "Raşt Kültürel Nüfusu" ve...
13. yüzyılın ilk yıllarında Grigor Yaqkian adında bir adamın Gilan tiyatro gruplarına katılması, Gilan tiyatrosunda birçok değişikliğin oluşmasına neden oldu. Yaghigian çok sayıda yabancı oyunu Farsçaya çevirdi ve aynı zamanda oyunlar da yazdı. Kendisi ve eşi de bazı dizilerde oyuncu olarak yer aldı. Ancak en önemli eseri, Firdevsi'nin Şehname'sindeki anlatıları Yunan tiyatrosunun özellikleriyle harmanlayabildiği Darius III veya Kodomanus adlı oyunu yazmaktı.
1304'ten sonra hızla gelişen Gilan Tiyatrosu, yoğun devlet sansürü nedeniyle büyüyen hareket kabiliyetini bir miktar kaybetmiş ve 1307'de bazı tiyatrocuların sınır dışı edilmesi, 1310'lara kadar bu bölgedeki tiyatronun durgunluğuna neden olmuştur. kapatıldı.
Şehrivar 1320 ve toplumun değişmesinden sonra üçüncü dönemin başlangıcı olan Gilan tiyatrosunda bir hareketlenme başladı. 1323 yılında Mehdi Garami, yöneticisi Ali Daryabigi'nin öğrencilerinden Mir Ali Naqi Mirkia olan "Sahami Honar" adında bir şirket kurdu. Mirkia, Sevillalı (Beaumarshe) kuaförün performansıyla Gilan tiyatrosunda bir dönüşüm yarattı.
