Bina tesisatının ilkeleri, borularda hangi malzemenin aktığına bakılmaksızın sistemin verimliliğini ve kullanıcıların konforunu ve huzurunu garanti eder. Bu ilkeler bir dizi genel şeyi içerir (boruların yolunun en az olması gerektiği dahil). Kıvrımlar ve dönüşler, malzeme ve çapları doğru seçilmeli, tüm boru hatlarının planı birbirine engel olmayacak şekilde önceden hazırlanmalı, hizmet bedeli tesisatın fiyat listesine göre olmalıdır. sendika...) ve bir sürü başka ayrıntı. Öyle olacak.
Standart
Su boruları iki dallanma ve toplayıcı yöntemle (daha yeni olan) yapılır. Her iki durumda da, başlamadan önce çalışma planının uzman tarafından tasarlanması ve uygulayıcıya/uygulayıcılara teslim edilmesi gerekir.
Sistemi uygulamak için hangi yöntemin sonuçlandırıldığına bakılmaksızın, karşılanması gereken bir takım standartlar vardır. . Bu yasalar çok sayıdadır ve daha kolay anlaşılması için bunları ayırdık:
Plajlama Standartları ve Konum Kurulumu
Sıcak ve soğuk su boruları duvarlara, tavanlara ve tavanlara yakın şekilde ve döşeme yöntemi dışında bir şekilde döşenmelidir. Başka bir çözüm yoksa dikey boruların yeri zemin borularının boyu mümkün olduğu kadar kısa olacak şekilde belirlenmelidir. Bu boruların birbirine yakın olması halinde, kanalizasyon sızıntısı durumunda su boruları kullanılamaz hale gelecektir.
Soğuk ve sıcak su borularının birbirlerine ve diğer inşaat borularına uygun mesafede olması gerekir. İsfahan binasının (veya herhangi bir şehrin) izolasyon ve sıhhi tesisat onarımlarıyla ilgili önlemler kolaylıkla yapılabilir.
Borular uygun bir derinliğe gömülmelidir. Başka bir deyişle boruların yatağın derinliği ile orantılı olması gerekir. Yüksek derinlik, malzemelerin borular üzerindeki basıncını arttırır, düşük derinlikler ise farklı nesnelere çarpma olasılığını artırır. Her iki durumda da borular hasar görebilir ve kısa sürede sızdırıp kırılabilir. Bina su boruları standardına göre borular açık alanda döşeniyorsa uygun malzemelerle çevresel etkenlere karşı yalıtılmalıdır.
Yatay borular, şebekenin alt noktalarına doğru **** cm'de (minimum) 1 cm'ye eşit (minimum) düzgün bir eğime sahip olmalıdır. Bu sayede tüpler şişkinlik yapmaz ve gerektiğinde boşaltılabilir. Bu mümkün değilse drenaj hatları boyunca yan yollar oluşturulmalı ve borular bu noktalardan dikey olarak daha yükseğe çıkmalı.
Meşhed ve diğer bölgelerde tesisat onarımlarının kolaylığı için. Şehirlerde acil durumların etkin yönetiminin yanı sıra boru ve vanaların işaretlenmesi tavsiye edilir.
Yüksek katlı binalarda üst katlarda standart su basıncını sağlamak için pompa kullanılması gerekmektedir.
Kur'an Standartlar ve Borular
Bina Su Boruları Standardı, projeler için kullanılan borunun korozyona karşı hassas olmaması gerektiğini belirtir. Kısacası piyasada mevcut seçenekler arasında polimer ve beş katmanlı borular ev su sistemlerinin uygulanması için en iyi modellerdir.
Büyük çaplı borular konut sakinlerini rahatsız eder, küçük çaplı borular ise yüksek basınç ve hasara neden olur. çizgilere. Boruların çapı "akış hızı (borudaki su) = hacimsel akış hızı / borunun kesit alanı" formülüne göre hesaplanmalıdır. Akış hızı mühendislik sistemi standardında sabit bir sayıdır; Bu sayı ve gerekli debi ile çap elde edilir.
Operatör su boru bağlantılarının işlevine ve ismine hakim olmalı ve boru tipine göre bunların tipini belirlemelidir. Elbette bu bağlantı parçalarının nasıl kullanılacağına ilişkin başka standartlar da vardır, örneğin:
Soğuk/sıcak su borularında metal bağlantı parçalarının kullanımına izin verilmez ve yalnızca çelik ve plastik numuneler kullanılabilir.
Bina su boruları standardı, gerilim yoğunlaşmasına ve sonrasında hasara neden olduğundan "kaynak" yapılmasına mümkün olduğunca izin vermez. Boruların malzemeleri uyumlu değilse plastik bağlantı elemanları kullanılmalıdır.
Beyin bağlantısı çoğunlukla iç dişli borularda kullanılırken, namlu bağlantısı daha çok eşit olmayan çaplı ve dış dişli borularda kullanılır.
Yüksek basınç borularının bağlanması için sadece flanş bağlantısı kullanılmalıdır.
Bina kanalizasyon boruları standardı
Kanalizasyon boruları yeraltında veya çatı katlarında yapılabilir. Tek katlı binalarda veya villalarda ilk halini nadiren görebilirsiniz; Ancak apartmanlar ve temelde yeni projeler için çoğunlukla ikinci yöntem tercih edilmektedir. Kanalizasyon sisteminin en önemli kısmı yatay ve dikey borulardır. Tuvalet, banyo, lavabo vb. yerlerin yatay kanalizasyon boruları, dikey borulara veya yükselticilere yol açarak son olarak şehir kanalizasyonuna aktarılır, bu hayati ağlar daha detaylı standartlar içerir. Atıkların uygun şekilde bertaraf edilmesine ve onarım maliyetlerinin azaltılmasına yardımcı olan bu standartlar şunlardır:
Plajlama Standartları ve Konum Kurulumu
En temel sıhhi tesisat standartlarından biri mutfak ve banyo giderlerinin birbirinden ayrı olması gerektiğidir. Bu, mutfağın hijyenini sağlamak ve hoş olmayan kokuların mutfağa yayılmasını önlemek için yapılır.
Kurallara göre ve çizimde dikkat edilmesi gerektiği gibi, kanalizasyon boruları asansör odasından geçmemelidir.
U şeklinde sifon boruları elektrik panosunun üstünde ve hava kanallarının üzerinde olacak şekilde tüm alanlara (mutfak, banyo vb.) uygun şekilde monte edilmelidir. Eve giremezler.
Havalandırma boruları da en yüksek hassasiyetle uygulanmalıdır. Bu borular sadece hoş olmayan kokuların giderilmesine yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda sifon suyunun tahliye edilmesini de engeller ve kanalizasyon boruları standardına göre sistemin yatay borularının %2'lik (5'e kadar) uygun ve düzgün bir eğime sahip olması gerekir. %'nin de uygulanması idealdir). Daha düşük bir eğim, kanalizasyon akışının azalmasına veya kesintiye uğramasına neden olur; Eğimin yüksek olması aynı zamanda suyun tahliye olmasına, borularda katı madde kalmasına ve tıkanmaya neden olur.
Boruları yere yerleştirirken boruların altındaki boş alana karton parçaları kullanılması tavsiye edilir. Bu, boruların titremesini ve çatlamasını önler. Boruların sağlam olması için üzerleri harçla kaplanır. Ancak son olarak vanaların, ana ve tali vanaların, kollektörlerin vb. ağırlığı kanalizasyon borularına ağır gelmemelidir. Plastik borular, güneş ışınlarının ve kışın düşük sıcaklığın zarar vermemesi ve patlama oluşmaması için mutlaka yalıtılmalıdır.
On kattan fazla olan dairelerde boruların yoluna yardımcı vantilatör konulmalıdır. Sıhhi kanalizasyonun alt katlardaki yerleşim alanından da geçmesi gerekir.
Sıhhi tesisatın şehir kanalizasyonuna doğru şekilde bağlanması diğer bir prensiptir. Teras ve balkon zemin yıkama borusu şehir kanalizasyonuna bağlanmamalı; Yağmur suyu boruları, otopark, avlu ve bodrum katı da bu şekilde. Bu kanalizasyonların binanın emme kuyusuna girmesi gerekmektedir.
Dikey boruların yataya bağlandığı noktalara muayene vanaları takılmalıdır. Tabi ki bunlara erişim oldukça basit olacak şekilde.
Boru tesisatına çökelti tankının montajı da unutulmamalıdır. Bu cihaz, katı parçacıkları ve yağları emer ve sistemin verimliliğini optimum düzeyde tutar.
Son olarak, kanalizasyon borularının montajından sonra ve lavabo ve diğer ekipmanların montajından önce, kanalizasyon boru standardı bir dizi testin gerçekleştirilmesinin gerekli olduğunu düşünmektedir. Boruların sağlamlığını kontrol etmek ve bağlantılarındaki olası sorunları çözmek için 6 metre su basıncıyla 15 dakikalık test yapılmalıdır. Sorun yoksa lavabo, klozet vb. takılabilir. Aksi takdirde öncelikle kusurların giderilmesi gerekir.
Gaz sıhhi tesisat binası ilkeleri
İlk adımda, kullanıcıların olası tehlikelere karşı güvenliğinin yanı sıra gaz boru hatlarının çeşitli yaralanmalara karşı güvenliğinin sağlanması için harita tasarımcısının bu kurallara uyması gerekmektedir. Bir sonraki adımda operatörün (Mekanik Tesisat Birliği onaylı) bu prensiplere son derece dikkat etmesi gerekir. Bu sistemler aynı zamanda gömme ve yüzeye monte edilebilir ancak ilk yöntem daha popülerdir.
Plajlama Standartları ve Konum Kurulumu
Her ünitenin gaz boruları aynı üniteden geçmelidir; Tabi ki soğutucu kanal veya benzeri yollardan geçmeden.
Gaz borularının yapımı prensiplerine göre boruların bükülmesi için boru bükücü kullanılmalıdır. Maksimum bükülme miktarı 90 derecedir, bu da kırışık ve çatlak olmamalıdır.
Termokuplsuz şömineler için gaz yasaktır (aslında, tüm gaz yakan cihazlarda gazı kesecek bir termokupl bulunmalıdır) alev sönerse). Şömineye yalnızca resepsiyon alanında izin verilir ve tek ısıtma cihazı olmamalıdır.
Her gazlı cihazın önüne bir vana yerleştirilmelidir. Bu vananın sigorta kutusu veya güç anahtarından izin verilen minimum mesafesi 10 cm'dir. Ayrıca iç mekandaki gaz yakan cihazların sayısının mümkün olduğu kadar az (ve yine de verimli) olması tercih edilir. Balkonları 6 metreden az olan daireler hariç her ünite için uygun sayı “4”tür. Gaz ocaklarının ayrı H kapaklı bacası olması gerekmektedir. Baca borusunun yolu kısa ve güvenli olmalı; Kiriş ve kirişleri geçmemeli ve binanın mukavemetini hiçbir şekilde azaltmamalıdır. Ayrıca baca mümkün olduğunca dikey olmalıdır; Güzergahın yataylaştırılması kaçınılmazsa (1,5 metreye kadar) 45 derecelik dirsek kullanılmalıdır.
Bina tesisatı esaslarına göre (ve diğer tesislerde olduğu gibi) gaz kapatmanın yeri kapatma vanaları ve diğer acil durum noktaları bulunmalıdır. Sistem bir işaret ile işaretlenmiştir. Özel binalarda otomatik gaz kesme vanası bulunmalıdır.
Gaz vanaları çeyrek yuvarlak küresel modelden seçilmelidir.
Bir yükselticiden iki veya daha fazla yükseltici kollara ayrılıyorsa , iki yükseltici arasındaki yatay mesafe 12 cm olmalıdır. Raftaki yükseltici ile arkasındaki duvar arasındaki maksimum mesafe 5 cm'dir. Şaft ve yükseltici aynı hizada olmalıdır.
Duvarın havaya maruz kalan noktasına her ünite için ayrı bir sayaç takılmalıdır. Gaz borularının bina prensiplerine göre kablolara, elektrik sayacına ve alev cihazlarına olan uygun mesafesi sırasıyla 10, 50 ve 100 cm'dir.