Çekiçli değirmenin yapısı ve tasarımı

Çekiçler genellikle dikdörtgen, kare veya altıgen olarak tasarlanır ve serbestçe (asılı) monte edilir veya eksene (rotor) sabitlenir.

Serbest çekiçler (asılı): En yaygın türdür. Bu çekiçler çelik pimler kullanılarak çubuklara bağlanır ve dönüş sırasında merkezkaç kuvveti ile dışarı doğru eğilir. Bu tasarım çekicin kendi ekseni etrafında dönmesini sağlar, böylece keskin ve sağlıklı kenarı her zaman kesme işlemine devam eder.

Yüz: Çekicin malzemeye temas eden kısmı. Bu yüzeyin maksimum aşınma direncine sahip olması gerekir.

Delikler: Pimin içinden geçerek kırıcıyı rotora bağladığı delikler.

Sertlik: genellikle Brinell (HBW) cinsinden ölçülür. Malzemeye bağlı olarak sertlik 300 HBW'den (manganezli çelik) 600 HBW'ye (yüksek kromlu dökme demir) kadar değişebilir.

Ağırlık: Çekicin ağırlığı doğrudan darbe enerjisiyle ilgilidir. Belirli bir değirmende kırıcının ağırlığı, kırma enerjisinin miktarını belirler.

Boyut ve şekil: Çekicin boyutu, değirmen haznesinin boyutuyla (Rotor Açıklığı) ve girdi malzemesinin boyutuyla orantılı olmalıdır, böylece malzemeyle en büyük temas yüzeyine sahip olur.

Periyodik değiştirme: Çekiçler aşınma nedeniyle düzenli olarak kontrol edilmeli ve değiştirilmelidir.

Dönme yönünün ayarlanması: Birçok çekiçli değirmende, rotorun dönüş yönü periyodik olarak tersine çevrilir, böylece çekicin tüm yüzeyleri eşit şekilde aşınır ve kullanım ömrü artar.

Nihai ürün boyutu: Çekiçli değirmende nihai ürün boyutu, doğrudan çekiç tarafından değil, rotor hızı ve çıkış deliklerinin boyutu tarafından kontrol edilir.